Op naar het ‘laatste’ station….
Lieve Allemaal,
Nog 1 station…van de chemokuren. a.s. vrijdag. Daarna hang ik de vlag uit (na een week of 2) en kan ik overstappen op de volgende trein in dit traject. De trein gaat minder snel maar onderweg gebeuren mooie dingen. Bijzondere gesprekken heb ik tijdens deze treinreis. En ook bijzondere ‘uit’ en ‘in’zichten.
Lichamelijk wordt de treinreis steeds zwaarder. Ik moet meer ‘werken’om de trein rijdende te houden. Het gevoel in mijn vingers en tenen is weg. Door de chemo’s zijn inmiddels de zenuwen hiervan aangetast. En dit kan heel lang gaan duren voor dit zich weer hersteld. (als het al hersteld?) En daardoor is lopen en ook bijv. typen, sms’en moeilijker. Het wordt steeds moeilijker om te accepteren dat ik in een lijf zit dat heel veel beperkingen heeft. Maar ik leer wel om daar mee om te gaan en het toch vooral te aanvaarden. Hoe meer ik er tegen vecht hoe meer ik last heb van mijn lichamelijke beperkingen. Accepteren en aanvaarden helpen me het beste de dag door. En ooit zal de zon ook voor mij weer gaan schijnen.
Alhoewel ik laatst wel heb staan huilen toen ik een bord eten ‘gewoon’ uit mijn handen liet vallen. Vanwege het gevoel dat weg is in mijn handen. Wat een zooitje….
Na dit alles wil ik in een trein stappen waarvan ik zelf het kaartje koop. Maar voorlopig is de reis bepaald…
liefs Annedike
Hey,
Héél veel sterkte weer toegewenst de komende periode, hou je taai!
Lieve Annedike,
ik voel met je mee, wat een gedoe hoor. ik weet dat ik je er niet mee kan helpen, maar op de achtergrond leef ik met je mee. Je kracht en doorzettingsvermogen bewonder ik zeer… Hou vol, er is licht aan het einde van de (lange) tunnel…
Robert
Ha annedike,
Van de week fietste ik eerst langs de bommelweg en even daarna langs de blankertseweg. Ik zag ons samen
nog zitten in die boom achter jullie huis, waar we toen een hele tijd de slappe lach hebben gehad. Dat waren
nog eens tijden, alles moest nog beginnen. Dank je wel voor je sms’je eerder vandaag, ik wist niet dat het zo’n
beroerde tijd was. Heel fijn om te lezen dat het nu weer beter gaat. Ik bel je snel, liefs, robert