‘Zomaar’ een droom…
04 november 2010 om 22:12
‘Zomaar’ een droom….
Vannacht was ik in het huis van mijn oma. Mijn oma is 19 jaar geleden overleden, maar vannacht pakte ze mijn hand. We liepen door haar huis. Haar huis is zo’n oude ‘monumentale’ boerderij in de Betuwe.
Ik herkende alles. Op een gegeven moment nam ze me mee en opende een deur. We kwamen in een heel andere wereld terecht. Alsof ze me wilde laten zien waar ze nu is. Het was daar erg mooi en vredig. Een oase van rust.
Vervolgens werd ik wakker, badend in het zweet en voelde koortsachtig aan.
Even was mijn oma bij me en heeft me ‘aangeraakt’.
Liefs Annedike
Posted in De verkeerde 'sneltrein'.
Lieve Annedike, ik lees net pas je berichtje en ben er stil van. We hebben elkaar net allemaal weer gezien en dit lijkt onwerkelijk en oneerlijk. Maar daar wordt niet naar gevraagd. Je moet in die trein stappen en blijven zitten, een andere keus lijkt er niet te zijn.
Wat heel bijzonder is, dat je je oma hebt mogen ontmoeten. Ze laat je “kiezen”, maar elke keus die je zou maken is goed. Ik denk ook, dat je in zo’n situaties alle scenario’s voorbij laat komen.
Fijn dat je afleiding hebt en de liefde voelt van je kinderen en alle andere dierbaren om je heen.
Maar je hebt gelijk: jij moet het allemaal doorstaan en ondergaan. Heftig!
Lieve meid, ik denk aan je en hoop hiermee wat steun te geven en je verdriet te delen. Ik wil er voor je zijn, maar laat me weten wat ik voor jou en/of je kinderen kan doen.
Sterkte en liefs, Corinne