Een week na het ‘vonnis’.
Een week na het ‘vonnis’.
Hoe is dat nu een week nadat je te horen hebt gekregen dat je borstkanker hebt?
Ook voor mij geldt dat het gewone leven ‘gewoon’ door gaat. De kinderen moeten gewoon naar school, naar voetbal en/of hockeytraining, en ik heb gewoon boodschappen gedaan, eten gekookt etc…
Life go’s on.
Gisteren en vandaag ben ik even naar mijn werk geweest en morgen ga ik ook nog even een aantal uurtjes. Daarna zal dat even afgelopen zijn want volgende week starten de eerste behandelingen.
Vanavond had ik nog een etentje met de redactie van het intern personeelsblad van Yakult. En dat was super gezellig.
Vandaag ook nog naar het ziekenhuis geweest en sinds vorige week heb ik me al voor 4 verschillende mannen uit moeten kleden. Goh zei ik tegen de specialist. Ze willen me allemaal uit de kleren hebben sinds vorige week. Gelukkig kon hij er om lachen.
En zo heb ik de afgelopen week al de nodige opmerkingen geplaatst. Misschien ga ik nog een keer een moppenboekje uitbrengen…
Vanavond kreeg ik bericht uit het ziekenhuis dat ook de specialisten uit Amsterdam en Nijmegen achter de beslissing staan van het komende behandelplan.
Morgen is Roos-Anne jarig. En dat is niet makkelijk ook zeker voor haar niet. Ze is erg verdrietig en ik ook. Niet alleen ik ben ziek. Maar ook de kinderen krijgen veel te verstouwen. Nu en ook de komende tijd. Maar als goed draaiend team gaan we ons hier met ons 4tjes doorheen slaan.
Liefs Annedike