Annedike | Archief

mijn weblog

De trein rijdt verder…

 

De trein rijdt verder…

Op de valreep toch nog maar even een bericht op mijn weblog. Deze chemokuur viel zwaar, zowel lichamelijk als ’tussen de oren”. Het herstel duurde veel langer dan met de 2e chemokuur. En ik vind het echt NIET meer leuk. Was het dan ooit leuk vroegen vrienden van me. Nee natuurlijk niet, maar nu was het echt niet meer leuk. Niet meer de dingen doen die ik wil doen, puur omdat ik teruggefloten word door mijn lichaam.

Ook privé gebeurden er vervelende dingen. Het gaat nml met Arie helemaal niet goed. (mijn ex).

Hij is rond oud en nieuw finaal ingestort. Zakelijk gezien gaat het op zijn minst gezegd super slecht, zijn financiële reserves raken op (of zijn op) en ook psychisch gezien gaat het ronduit slecht met hem. Inmiddels heeft hij professionele hulp. Dit is/was natuurlijk met name voor de kinderen weer een extra knal. Maar ook voor mij. Want ook voor mij heeft dit consequenties. Denk aan alimentatie, en natuurlijk extra zorg voor de kinderen. Pfff houdt het dan nooit op??? Dit heeft denk ik ook absoluut meegespeeld dat deze chemokuur er extra zwaar inhakte.

 Maar er is ook goed nieuws! Vorige week heb ik weer een MRI-scan gehad, en vandaag de uitslag. De tumor is half zo groot als dat ie was. Goed geslonken dus. De chemotherapie slaat dus goed aan. Alleen is het nog steeds niet zeker of ze mijn borst kunnen sparen. Want ik kreeg vandaag ook te horen dat de tumor een sateliet heeft, deze zit ongeveer één cm van de tumor. Dit kwam voor mij wel weer als een verrassing. Na de laatste chemo moet ik weer door de MRI en dan kunnen ze het pas echt goed gaan beoordelen.

Morgen chemokuur nummer 4. En dan ga ik pas echt aftellen. (wat de chemo’s betreft).

Liefs Annedike

RSS 2.0 | Trackback | Comment

6 Responses to “De trein rijdt verder…”

  1. Jules

    He hoi Annedike, jemig……….je krijgt het wel voor de kiezen he. Gelukkig is er dan toch nog wat goed nieuws voor je. Sterkte voor je, en heel veel liefs, x
    Jules

  2. Sabina

    Ha Annedike,

    Nou nou, de rollercoaster maakt nog even wat onverwachte wendingen! Zo zit je rechtop en zo hang je weer op zijn kop! Heel veel sterkte voor jou maar ook voor je kinderen natuurlijk.
    Sabien

  3. Ira

    Ha die Annedike, 4 down, 2 to go…..
    Inmiddels alweer een weekje na de chemo en hopelijk knap je weer een beetje op. Super dat de tumor goed reageert op dat smerige gif! Goed nieuws is zeer welkom in deze barre tijden. Laten we voor wat betreft die sateliet ook maar uitgaan van het meest positieve! Ik bel je snel.
    Liefs, Ira

  4. willeke

    Ha die Annedike,

    Ik heb van Marlies je weblog gekregen zodat ik je ook een beetje kan blijven volgen. Ik hoop dat je dat goed vindt?
    Tjonge, jonge, ieder huisje heeft zijn kruisje maar bij jou is het geen kruisje meer maar een kruis zeg. Ongeloofelijk!
    Ik wil je heel veel sterkte wensen, zal hier in Peru eens een kaarsje voor je gaan branden……….

    Lieve groetjes Willeke

  5. Ingeborg

    Happy birthday to you!!!!!! Lieve Annedike,
    Ik hoop dat je tussen de chemo’s door toch een klein feestje kunt vieren. Van harte gefeliciteerd en nog vele jaren…… je zegt het vaak uit automatisme, maar nu ……… ik hoop nog heel veel mooie jaren voor jou te gaan waarin je kunt genieten van de mooie dingen die het leven je te bieden heeft en uiteraard veel geluk met je kids.
    Het is even stil geweest vanuit het Culemborgse, maar ik heb je blog steeds gevolgd. Ik had wat last van een winterdepressie. Misschien ken je dat wel, is er weer een jaar voorbij en dan denk je ‘is dit het nou?’ Afijn, ik heb mezelf streng toegesproken, ophouden met zelfmedelijden en een voorbeeld nemen aan jou!
    Ik schrok van je bericht over Arie. Kun je daar voldoende afstand van nemen ? Ondanks alles blijft hij natuurlijk de vader van je kinderen. Ik kan me zo moeilijk voorstellen dat hij het zover heeft laten komen…. Gelukkig is hij niet te trots (tenminste dat hoop ik dan maar) om hulp te accepteren.
    Wij hebben een spannende week voor de boeg. Lizanne heeft de Cito toets. Dat heb jij natuurlijk al twee keer meegemaakt, maar zo’n eerste keer blijft spannend. Verder gaat eigenlijk alles z’n gangetje. De laatste week van februari gaan we lekker skiën. Daar kijk ik nu naar uit.
    Dikke zoen en tot ziens!

  6. Mary

    Heel veel sterkte Annedieke

Leave a Reply