Annedike | Archief

Lieve allemaal,

Ruim een jaar later……

Inmiddels ben ik de draad weer aardig aan het oppakken. Ik werk weer bijna volledig. En heb het allemaal weer aardig op de rit. Met de kinderen gaat het erg goed. Natuurlijk zijn er de afgelopen tijd wel de nodige discussies geweest. En ook heb ik af en toe aardig de wind van voren gekregen. Heftig allemaal, maar wel goed! Ook voor Matthijs, Roos-Anne en Yannick is het een zeer heftige tijd geweest.

Waar ik alleen wel erg veel ‘last’ van heb deze periode is dat zo ongeveer mijn hele leven aan het voorbijkomen is. Leuke dingen, verloren liefde(s), ‘zaken’ waardoor ik me ‘mislukt’ voel, maar ook ‘zaken’ die ik heb overwonnen…

Het lijkt wel een film van mijn leven tot nu toe. Het is verwerken, een plek geven, en weer vooruit kijken.

De grootste vraag die ik voor mezelf heb is: wat wil ik met de rest van mijn leven? Maar daar ben ik nog niet helemaal uit.

Eerst maar weer bij de basis beginnen.

Wat ik wel heel erg mis is een ‘maatje’. Ondanks het feit dat ik heel veel goede vrienden heb kan ik me in mijn hele proces toch wel behoorlijk alleen voelen. Maar ja, denk ik dan….je wordt alleen geboren en je gaat alleen weer dood.

Mijn grote voorbeeld op dit moment is Isa Hoes. Zij heeft vorig jaar haar man Antonie Kamerling verloren. Hij was manisch depressief en kon niet meer verder. Ook zij heeft de draad weer opgepakt!

Iedereen krijgt zijn of haar deel. Het kleurt je en het vormt je.

Geniet, lach, huil, overdenk, leef in het nu, en kijk vooruit (ook met deze mist;-).

liefs Annedike