Annedike | Archief

Een week na het ‘vonnis’.

Hoe is dat nu een week nadat je te horen hebt gekregen dat je borstkanker hebt?

Ook voor mij geldt dat het gewone leven ‘gewoon’ door gaat. De kinderen moeten gewoon naar school, naar voetbal en/of hockeytraining, en ik heb gewoon boodschappen gedaan, eten gekookt etc…

Life go’s on.

Gisteren en vandaag ben ik even naar mijn werk geweest en morgen ga ik ook nog even een aantal uurtjes. Daarna zal dat even afgelopen zijn want volgende week starten de eerste behandelingen.

Vanavond had ik nog een etentje met de redactie van het intern personeelsblad van Yakult. En dat was super gezellig.

Vandaag ook nog naar het ziekenhuis geweest en sinds vorige week heb ik me al voor 4 verschillende mannen uit moeten kleden. Goh zei ik tegen de specialist. Ze willen me allemaal uit de kleren hebben sinds vorige week. Gelukkig kon hij er om lachen.

En zo heb ik de afgelopen week al de nodige opmerkingen geplaatst. Misschien ga ik nog een keer een moppenboekje uitbrengen…

Vanavond kreeg ik bericht uit het ziekenhuis dat ook de specialisten uit Amsterdam en Nijmegen achter de beslissing staan van het komende behandelplan.

Morgen is Roos-Anne jarig. En dat is niet makkelijk ook zeker voor haar niet. Ze is erg verdrietig en ik ook. Niet alleen ik ben ziek. Maar ook de kinderen krijgen veel te verstouwen. Nu en ook de komende tijd. Maar als goed draaiend team gaan we ons hier met ons 4tjes doorheen slaan.

Liefs Annedike

Lieve allemaal,

 Vandaag heb ik te horen gekregen hoe mijn leven er het komende half jaar (met een beetje geluk)uit komt te zien.

En als je dan toch slecht nieuws te horen krijgt dan valt vandaag onder de noemer ‘goed’ nieuws.

 Vooralsnog gaat het een borstsparende operatie worden. Te beginnen met de opsporing van de schildwachtklier en preventieve verwijdering ervan. Dit betekent a.s maandag in Amersfoort want daar zijn ze expert op dat gebied. Dit gebeurt radioactief. Dus dan ben ik echt even een ‘bionische’ vrouw. Schijn ook blauw te gaan plassen daarna.

Dinsdag 9 november wordt deze klier middels een operatie verwijderd.

Vervolgens gaan de chemokuren volgen. Dit met als doel om de tumor te verkleinen. Voor de zekerheid wordt mijn tumor eerst gechipt. Voor het geval ze haar niet meer terugvinden na de chemo. (dat zou toch wel helemaal een bak zijn). Na 6 chemo’s volgt de borstsparende operatie en darna mag ik een aantal weken naar Arnhem om bestraald te worden.

 Vandaag heb ik weer veel mensen gesproken. En werd ook ‘gefeliciteerd’ met dit bericht.

Maar denk ik nu…yep dit is het meest gunstige scenario maar ik ben wel degene die deze klus moet gaan klaren de komende tijd.

Anderen die ik spreek zijn al een tijdje op zoek naar zichzelf. En ook dan denk ik, hoezo?

Geniet van het leven, de ‘kleine’ dingen. Haal uit het leven wat er in zit. Maar zie ook de prachtige herftkleuren van dit moment.

‘Het leven is als een bos; rechtdoor kan nooit.’

liefs Annedike